Sinopse: O macho e mais a femia viven a vida. Porque si. Porque cada un vive a súa. Comen, beben, xogan, reprodúcense e, posto que naceron, algún día han morrer. Entre unha cousa e outra, habitan o seu tempo coma quen habita unha patria allea, unha identidade por descubrir ou un escenario sen teatro. Ela quere investigar os seus propios horizontes. El está seguro dentro da súa casa. Non hai dúbida de que a fantasía é unha mentira, pero sempre queda o Entroido. Iso si, por máis que os miren, nunca van cantar.